daan-leest-g

 

Verrast en verbaasd was ik afgelopen maandagavond toen de winnaar van AKO literatuurprijs 2011 bekend werd gemaakt. Nota bene een boek dat in het afgelopen jaar geen bestsellerlijsten haalde, gemiddeld positief werd besproken, maar al bijna leek vergeten. De Nederlandse maagd door Marente de Moor werd slechts in beperkte kring als een kanshebber gezien. Van de genomineerde titels heb ik er twee gelezen: de gedoodverfde winnaar en ook mijn persoonlijke favoriet Peter Buwalda was met zijn Bonita Avenue nauwelijks van de tv te branden en ook Frans Thomése werd met de Weldoener door veel critici beschouwd als een potentiële winnaar, Ik vond het een “moeizaam “boek.

Marente de Moor reageerde onvoorbereid en sprak de hoop uit dat haar bekroonde boek nu de weg vindt naar heel veel lezers. Terecht, want als je wint, wil je ook worden gelezen!

Je kunt het beroepsdeformatie of gezonde belangstelling noemen, maar omdat we onlangs toch in de grote stad waren, was een bezoek aan twee Amsterdamse collega’s onvermijdelijk. Bij Selexyz vallen onmiddellijk de grote stapels op, maar de onlangs geopende vestiging van Taschen  in de P.C. Hooftstraat was ons voornaamste doel. Een zeer luxe boekwinkel in de duurste winkelstraat van ons land. De “koffietafel” toptitels waaronder exemplaren van € 10.000 (!) worden in het souterrain gepresenteerd. De overige, meer betaalbare uitgaven zijn ook o.a. bij Nauta Boek al jaren verkrijgbaar. Dat moest ik toch even kwijt.

In mijn vorige stukje betoogde ik dat ook een dun boekje van grote literaire klasse kan zijn, maar deze keer gaat het weer om een dikke pil van ruim 600 pagina’s. Of het hier een literair hoogstandje betreft zal de tijd leren, maar ik heb ongelooflijk genoten van De forellenopera door Matthew Condon
(Ailantus/Nieuw Amsterdan, paperback € 24,95), een historische roman over Australië in de periode van 1900 tot de opening in 2000 van de Olympische Spelen in Sydney.

Vanuit drie totaal verschillende gezichtspunten beschrijft Condon die periode aangrijpend en overrompelend. De opening is de “ontvoering” van de bijna honderdjarige Wilfred Lampe, in de ogen van het Olympisch comité het symbool van 100 jaar Australië. Wilfred wordt in een helikopter vervoerd. Hij waant zich daardoor al in de hemel en overdenkt zijn leven vanaf het betoverende moment dat hij in 1906 de hoofdrol speelde in De forellenopera. Het plaatsje Dalgety in New South Wales, één van de decors van het verhaal, bestaat nog steeds en telt nu 75 inwoners.

“ Ze reden de hele dag door de uitdunnende begroeiing, en na een poos vond Wilfred de omgeving zo eentonig worden dat hij die zag als de oneindig gerekte huid van een dier waar ze overheen reden, bestaande uit bleke, droge aarde, grillig groeiende varens en bomen die als dikke haren uit de grond staken”.

De schrijver munt uit in sfeer- en landschapbeschrijvingen, maar ook zijn personages zijn verrassend, krachtig en waarachtig. Heden en verleden wisselen elkaar voortdurend af en daardoor wordt je steeds dieper meegesleurd in een maalstroom van romantiek, avontuur en de rauwe natuur van het ongerepte land.
Aan het eind komen de drie verhaallijnen bij elkaar en zit je verslagen met een hoofd vol indrukken met het boek in je hand. Bladert het nog eens door, leest  een stukje en opnieuw verdwijn je in superieur en magisch epos.

Archief Daan Leest

Lees hier alle vorige edities.

Adres

Parkstraat 38
1791 CB  Den Burg - Texel
Tel. (0222) 312 495
info@nautaboek.nl

Openingstijden

Ma t/m vr
9.00 -18.00 uur
Za 9.00 - 17.00 uur