daan-leest-g

 

Talent  Ik lees. Ik lees over de aanslagen in Brussel. Ik lees over Johan Cruijff. Ik lees over Frans Hopman. Ik lees Tommy Wieringa. Ik lees over het Nederlands elftal. Ik lees Theodor Holman. Ik lees over het referendum. Ik lees over IS. Ik lees over terroristen. Ik lees dat de verplichte boekenlijst moet worden afgeschaft. Ik lees dat Nederlanders tobben over vluchtelingen. Waarom lees ik dat allemaal? Er is geen ontkomen aan.

En dan is er ook nog al die informatie in beeld en geluid. Hoe ga daar je als goedwillend mens mee om? Veel verdwijnt in de krochten van mijn geheugen. Er zijn onderwerpen die mij dagelijks blijven bezighouden. Die discussie over de verplichte boekenlijst is een repeterend onderwerp, waarover ik mij niet druk maak. Kluun pleit voor uitsluitend eigentijdse schrijvers op de lijst. Weg met die ouwe meuk. Tsja. Moet lezen op voorhand alleen maar plezierig zijn?

Momenteel lees ik een boek dat mij regelmatig veel plezier bezorgd. Maar het is helemaal geen vrolijk onderwerp. Integendeel. Het is het schrijnende verhaal van een asielzoeker, die verdwaalt in de bureaucratie van ons land. Momenteel verhardt de discussie over vluchtelingen en asielzoekers. Steeds meer schreeuwers en minder verdraagzaamheid. Op Texel lijkt het allemaal ver weg. Het boek Hoe ik talent voor het leven kreeg van Rodaan Al Galidi (Uitgeverij Jurgen Maas, gebonden 472 blz. € 24,95) opent voor mij een onbekende wereld.

Al Galidi vertelt over zijn zwerftocht uit Irak op zoek naar een “paradijselijk” land in Europa. Een bijzondere gewaarwording ontstaat door het beeld dat hij schetst van het asielzoekerscentrum, de ambtenaren en het dagelijks leven met zijn lotgenoten. Het boek trekt veel aandacht en werd in februari tot Boek van de Maand gekozen in DWDD. De buitenkant van zo’n leven zie je regelmatig op de tv. Van binnenuit krijg je er een dimensie bij die voor meer begrip zorgt.

Semmier Kariem (het alter ego van de schrijver) vlucht uit Irak voor het regiem van Sadam Hoessein. Na zeven jaar van honger, verdwalen en angst landt hij op Schiphol. Alle besef van tijd is bij hem weggezakt. Er volgen chaotische dagen. Hij vraag asiel aan. Alleen al het vaststellen van zijn geboortedatum stuit op veel misverstanden.

“Ik slikte en knikte. ‘Hier, in het eerste gehoor,’ zei ze en wees naar het verslag in haar hand, ‘zei u dat u niet wist hoe oud u was toen uw geboortedatum werd geregistreerd. Daarna zei u iets anders, dat u precies vijf jaar was. U zei dat u uw geboortejaar niet kende, daarna noemde u een jaartal. Kunt u verduidelijken hoe dat ineens zo precies wist?’ ‘Ik was ziek en wilde dat het gehoor eindigde.’ ‘Dan had u kunnen zeggen dat u te ziek was om antwoord te geven.’”

Dan begint het lange wachten in een asielzoekerscentrum met vijfhonderd anderen. Elke dag melden bij de Sociale Dienst. Elkaar tegensprekende ambtenaren, medeleven en onverschilligheid. Geen werk, nauwelijks geld, toenemende verveling en onderlinge argwaan. Asielzoekers die al zeven jaar en langer wachten op een verblijfsvergunning. Semmier blijft positief, bestudeert het land waar hij misschien ooit deel van mag uitmaken, leert de taal, maar blijft toch een buitenstaander.

Rodaan Al Galidi putte voor deze roman uit zijn eigen ervaringen. Hij woont sinds 1998 in Nederland en ontving in 2011 de Literatuurprijs van de Europese Unie. Kort daarna zakte hij voor zijn inburgeringstoets…. Zijn stijl is persoonlijk, helder en met veel humor. Hij wisselt in het verhaal tussen de belevenissen in het asielzoekerscentrum en zijn zeven jaar durende zwerftocht over de wereld. Ondanks alle ellende vind ik dit boek een bijzondere, verrijkende leerervaring.

“Smokkelkosten voor een Irakees in Bangkok: minstens vierduizend dollar als je Engels sprak. Tussen de zeven- en tienduizend als je geen Engels sprak. Blond zijn vergemakkelijkte het proces en maakte het goedkoper, zo’n 2500 dollar (…)”






































































Archief Daan Leest

Lees hier alle vorige edities.

Adres

Parkstraat 38
1791 CB  Den Burg - Texel
Tel. (0222) 312 495
info@nautaboek.nl

Openingstijden

Ma t/m vr
9.00 -18.00 uur
Za 9.00 - 17.00 uur