daan-leest-g

 

Kamers “Fascinerend, spannend, verwarrend, schrijnend, soms schaterlachend cynisch”, aldus Jaap Robben, auteur van de bestseller Birk, over het debuut van zijn collega Lucas de Waard. Deze quote staat als aanbeveling op de omslag van de roman De kamers. Het komt steeds vaker voor dat een uitgever op deze manier een boek onder de aandacht probeert te brengen. Het prikkelde zeker mijn verwachtingen.

Ook op de achterkant staat een citaat van een collega die het boek aanprijst. Dan maar eens onderzoeken wie deze bijzondere debutant is. Lucas de Waard (1984) volgde de schrijversopleiding aan de HKU, schrijft proza, columns en teksten voor het theater. Hij treedt veelvuldig op, onder meer met “De waard en zijn gasten”. De kamers (De Geus, paperback 285 blz. € 18,95) had mij meteen in z’n greep.

Kamers waarin je verblijft en kamers in je hoofd. Waar en wie ben je? Twee labyrinten.

Aram de Smet is een populaire presentator bij een lokaal televisiestation. Hij wordt ontslagen als hij in zijn programma een jongentje met een bal ernstig heeft verwond. Aram zit al maanden doelloos thuis en is tot niets meer in staat. Het vertrek van zijn vriendin Liz, een succesvol rechercheur gaat gelaten langs hem heen. Zij houdt zich intensief bezig met de verdwijning van een veertienjarig meisje.

Bij toeval stuit Aram in een van haar dossiers op de naam van een jeugdvriend, Bo die door hem lang geleden in de steek is gelaten. Via sprongen in de tijd wordt stap voor stap duidelijk wat er destijds is gebeurd en wat dat met hem heeft gedaan. Hij is een psychotisch personage. De schrijver hem in de eerste persoon en vanuit Bo’s perspectief (kamer) krijg je langzamerhand inzicht in zijn verwrongen brein.

Het verdwenen meisje heet Pandora. Een naam die niet willekeurig is. Een doos is net als een kamer een besloten ruimte. Letterlijk maar ook figuurlijk. Bo heeft haar ontvoerd. Waarom? Zij wordt opgesloten in een donkere kamer waar slechts af en toe een zuinig peertje brandt. Contact hebben zij nauwelijks. Pandora kan namelijk niet praten.

De stijl is helder, toegankelijk en het verhaal is bovendien erg spannend. Hoe loopt dit af? De kamers is een boek dat op mij veel indruk heeft gemaakt. Wordt wie je bent en wat je doet voornamelijk bepaald door je DNA of veel meer door de omstandigheden? Deze vraag doemt aan het eind op. Het antwoord is aan de lezer.

“In de eerste dagen nadat mijn “antenne” zich had geopenbaard, was mijn voornaamste streven: niks laten merken. Vooral niks laten merken. Mensen die stemmen horen worden opgesloten, volgespoten, belanden in een witte kamer met zachte muren en komen daar nooit meer uit. Dat ging mij niet gebeuren. Ik kon toch zeker veinzen dat er niks met mij aan de hand was? Het zou best goed komen. Zo dacht ik natuurlijk niet echt. Ik was een kind en voornamelijk bang. Maar niemand mocht iets weten. Niemand zou het merken. De gedachte dat ik misschien helemaal niet was gestoord kwam pas later.”

D’aanrader van de Week De kamers door Lucas de Waard. Psychologische of literaire thriller? Deze sterke roman laat zich niet in een hokje – kamer – plaatsen. Lezen en kies jouw kamer.

                                        












Archief Daan Leest

Lees hier alle vorige edities.

Adres

Parkstraat 38
1791 CB  Den Burg - Texel
Tel. (0222) 312 495
info@nautaboek.nl

Openingstijden

Ma t/m vr
9.00 -18.00 uur
Za 9.00 - 17.00 uur