daan-leest-g

 

Vissen Morgen is de laatste dag van de tachtigste Boekenweek. Het thema was “waanzin”, dat in de Dikke Van Dale wordt gedefinieerd als krankzinnigheid of grote onzin. Beide betekenissen zijn toepasselijk op wat er in de afgelopen rond het boek, schrijvers en de ongekende publiciteit in de media allemaal is gepasseerd.

Het Boekenweekgeschenk van Dimitri Verhulst kreeg terecht goede recensies en ook het essay van Pieter Steinz is de moeite waard. Trouw, NRC en Algemeen Dagblad berichtten positief over voorzichtig herstel van het boekenvak, na het faillissement van de Polare-winkels. Individuele boekhandels kun je niet vanuit een centraal punt aansturen. Samenwerking wel. De Librisorganisatie is een geslaagd voorbeeld.

Opvallend was tijdens de Boekenweek dat het thema in allerlei tv-programma’s werd opgepakt. Waanzin in de (klassieke) muziek was zondagmiddag 8 maart het leidmotief in de boeiende en interessante uitzending van Podium Witteman, waarin voor gasten en muziek ruimschoots de tijd wordt genomen.

Tsja, en hoe zit het dan men met mijn waanzin? Een leven lang een hoofd volstouwen met ontelbare boeken, verhalen en personages, die regelmatig opduiken in dag- maar vooral in nachtdromen. In het dagelijks leven doen zich regelmatig situaties voor die voorkomen in boeken die ik ooit heb gelezen, een soort deja vu. ‘s Nachts vlieg ik als Pieter Pan langs onbekende kusten of verdwijn in een eindeloze gang van een duistere piramide. Het zijn vaak lucide dromen – je weet dat je droomt – en dan mag het eeuwig duren, maar het kan ook een afschuwelijke nachtmerrie zijn. Wakker worden! Waanzin, krankzinnigheid of grote onzin?

Waanzin zit ook verborgen in de debuutroman van Hans Moltzer, Godin aan zee (Elikser, paperback 215 blz. € 16,50) die op zaterdag 7 maart werd gepresenteerd in Novalishoeve. Het was een geslaagd evenement. Op een passende locatie onder belangstelling van niet alleen familie en bekenden. Op latere leeftijd na en lange loopbaan in o.a. de reclamewereld, debuteren met een roman, die diep uit je hart komt, is heel speciaal. Anders dan de titel doet vermoeden is het zeker geen zweverig verhaal, uiteindelijk belanden de personages stevig op Texelse grond. Lezen!

Soms worstel ik me door een aantal hoofdstukken van een boek en aarzel of ik verder zal lezen. Dat kan verschillende oorzaken hebben. Ik ben dan te gehaast, gun mezelf geen tijd of het komt door de zeer persoonlijke stijl. Dan blader ik terug, begin opnieuw en ontdek dat ik iets bijzonders in handen heb. Een roman die zich afspeelt op IJsland. Een desolate sfeer, sombere mensen, kou, sneeuw, eindeloze nachten, maar ook hartstochtelijke liefdes en poëzie.

Van de IJslandse schrijver Jón Kalman Stefánsson zijn de afgelopen jaren drie boeken in het Nederlands vertaald. Sinds kort ligt in de boekwinkels Vissen hebben geen voeten, een familiesaga (Ambo/Anthos, gebonden 343 blz. € 21,99). Het verhaal is voornamelijk gesitueerd in het meest misdeelde stadje van IJsland, Keflavik, waar één van de hoofdfiguren, Ari opgroeit. Na publicatie van twee dichtbundels en romans, en nadat hij zijn gezin heeft verlaten, verhuist hij naar Denemarken. Hij keert terug als zijn vader stervende is. Dit is het begin van een familiegeschiedenis die de hele twintigste eeuw omvat. Indringend en vol poëtische schoonheid.

In de namiddag. Hij kijkt over de huizen. Hij ziet de oceaan, ziet dat ze weids is en dat de regen haar geselt. Hij denkt aan niets, doet zijn ogen dicht. Luistert hoe de regen op zijn voorhoofd slaat en het is alsof de hemel aan de deur klopt”.





















Archief Daan Leest

Lees hier alle vorige edities.

Adres

Parkstraat 38
1791 CB  Den Burg - Texel
Tel. (0222) 312 495
info@nautaboek.nl

Openingstijden

Ma t/m vr
9.00 -18.00 uur
Za 9.00 - 17.00 uur