daan-leest-g

 

GrendelHaremDonderdag 29 januari begon De Week van de Poëzie die duurt tot en met woensdag 4 februari. Trouwe lezers weten dat mijn voorkeur ligt bij proza en ik vooral met zogenaamde, moderne proza-poëzie veel moeite heb. Je zet de regels in een afwijkende opmaak op papier en je noemt het een gedicht.
Waarom kiest een dichter voor deze vorm? Soms voel ik me beetgenomen en denk ja zo kan ik het ook.

Het komt natuurlijk omdat ik een wat behoudende smaak heb en vooral kunstenaars waardeer die hun vak beheersen. Lang geleden droeg ik als tiener een gedicht voor van Jan Greshoff (1888-1971) dat de tand destijds heeft doorstaan. 

Winternacht op Texel

Het land ligt naast het harde zwarte pad
Onder de maan verloren en verzonken.
Het water glanst verleidelijk en glad
En ‘k loop daarlangs volkomen vrij en dronken.

Mismaakte en zotte wilgen zonder blad
Wringen geweldig hun gekorven tronken…
Het eiland geurt zo vruchtbaar en zo zat
Naar ’t polderland en de vette bonken.

In mij is ook die drang, dat geurig gisten
Gelijk in de aarde en ’t oude wilgenhout,
Mijn adem mengt zich met de lichte misten:

En ‘k voel mij nieuw, ik voel mij eeuwenoud,
‘k Weet niets én meer dan de allerwijsten wisten…
De winter gloeit. Alléén de dood is koud 

                                                             ***
In 2007 verscheen bij Nauta Boek een bundeltje Texelse sonnetten van Arie Grendel,(1916-2006) onder de titel Gekleurde schelpen. Onderwijzer, tekenaar, acteur en regisseur Grendel voelde zich hecht verbonden met ons eiland en zijn bewoners. Hij publiceerde zijn gedichten o.a. in De Hoornder. Het boekje is nog beperkt leverbaar en kost slechts € 5,00.

Mistig

De mist is een gordijn met dichte mazen.
dat ’t eiland als een hemelbed omsluit.
Maar weinig zicht en bijna geen geluid.
Een misthoorn hoor ik in de verte blazen.

Het zou mij niet verwonderen, verbazen,
als in die nevel straks, met zacht gefluit
een vrouw verschijnt, die als een witte bruid
haar armen strekt, verlangend in extase 

De mist doet weer het kind in mij ontwaken.
De droomwens uit het sprookjesboek herleeft.
De vreugde en de angst aaneengekleefd,

zo dicht bijeen, dat ze elkander raken.
Zo heb ik dat als kleuter ook beleefd.
Dus toch dat kind in mij, dat nooit wil staken

                                                   ***

D’aanrader van de Week is het nieuwe boek van Roland Giphart, waarover ik onlangs vermeldde dat ik die niet hoefde te lezen, want Harem (Podium, paperback 382 blz. € 19,95) wordt ook zonder mijn aanbeveling wel een bestseller. Toch gelezen en ik sluit mij helemaal aan bij de aanbeveling van zijn uitgever: “ Harem is een virtuoze roman over liefde, vaderschap en de kracht van het woord”.

Beeld, fotografie en het geschreven woord strijden in dit boek om overtuigings- en verbeeldingskracht. Is de innerlijke werkelijkheid uiteindelijk waarachtiger dan de fysieke wereld? Een alinea uit een gesprek tussen vader Mac, fotograaf en zijn zoon Liam, schrijver:

“Maar fotografie is dan weer de onderkant van de verbeelding. Een foto is een plaatje voor mensen die aan de werkelijkheid genoeg hebben. Het is illustratie, het schept niets. Het vang een moment, een fragmentje, verder niets. Literatuur bouwt bruggen tussen momenten. Dat is veel interessanter”.































t ook

Archief Daan Leest

Lees hier alle vorige edities.

Adres

Parkstraat 38
1791 CB  Den Burg - Texel
Tel. (0222) 312 495
info@nautaboek.nl

Openingstijden

Ma t/m vr
9.00 -18.00 uur
Za 9.00 - 17.00 uur