daan-leest-g

 

oekLezen, lezen en nog eens lezen beheersten mijn afgelopen dagen. Dat kwam in de eerste plaats door het prachtige, nieuwe boek van Oek de Jong. Maar er was nog veel meer dat mijn aandacht verdiende. In het dubbele herfstnummer van Vrij Nederland staat een indringend interview met Karina Wolkers. Zij heette oorspronkelijk Carry(!), maar Jan meende dat die naam te hard klonk in zijn oren en het werd Karina. Mijn muze, eveneens geboren in Amsterdam in het zelfde jaar, draagt nog steeds haar naam, maar ja ik ben Jan Wolkers niet...

Vrij Nederland is één van de meer dan negenhonderd tijdschriften in ons assortiment. Er zijn echter nog veel meer (vak-)tijdschriften en magazines die u niet in de schappen aantreft. Via een "alternatief" kanaal is het pakket onlangs uitgebreid met twee interessante bladen, die nog niet in de losse verkoop waren: Archeologie en Het weer. Die moest ik natuurlijk even doornemen. Zien er goed uit, een aanwinst.

Er verschenen twee uitgaven in de "Texelbibliotheek". Kees Bruin & Erik van der Spek publiceerden een fraai boekje Veldnamen in de duinen van Texel (Stichting NatuurMedia en Staatsbosbeheer, paperback 48 pagina's, € 9,-).
Boeiende informatie voorzien van duidelijke kaarten. Wel eens gehoord van het Kannewassersgat? Ooit een laag gedeelte van Het Grote Vlak. Drijver vermeldt het in 1934 als vroegere groeiplaats van kannewassers (Tessels voor lisdodden).

Het tweede boek is er één in de buitencategorie, een fraai standaardwerk, Onderwaterarcheologie op de Rede van Texel door Arent D. Vos (Rijksinstituut voor het Cultureel Erfgoed, gebonden 400 pagina's, € 39,95). Zelfs als je niet direct in het onderwerp bent geïnteresseerd, word je getroffen door deze prachtig verzorgde uitgave. Een schat aan deskundige informatie, uitbundig geïllustreerd en voorzien van fraaie uitklapkaarten. Dankzij de subsidies is de prijs laag voor een dergelijk professioneel werk.

Verder ligt klaar om te lezen het laatste boek van Tommy Wieringa, Dit zijn de namen en een boek dat een must is voor de ware Toonderliefhebbers, zijn biografie geschreven door Wim Hazeu en een curieuze studie van Klaas Driebergen, Bommel en Bijbel. Hierover waarschijnlijk meer in mijn volgende column, maar nu Oek de Jong.

Voor het verschijnen van Pier en oceaan (Augustus, 2 paperbacks, 800 pagina's,€ 39,95) werd in de pers al uitgebreid aandacht besteed aan wat velen zien als het meesterwerk van deze bijzondere Nederlandse schrijver. In eerste instantie had ik enige reserve. De Jong is een einzelgänger, een vreemde man waarmee ik me niet zo verwant voel, ondanks dat we van dezelfde generatie zijn. Opwaaiende zomerjurken heb ik ooit gelezen, maar er is me weinig van bijgebleven. Uit de voorpubliciteit bleek dat hij in zijn nieuwe boek zichzelf deels herhaalt en de verwachtingen bij velen toch hoog gespannen zijn.
Achthonderd bladzijden is wel erg veel. Helemaal niet, want toen ik eenmaal was meegezogen in een roman, waarin volgens sommige recensenten "niets" gebeurd, kon ik hem niet meer laten liggen en elk vrij moment moest ik verder lezen.

Abel Roorda, de hoofdpersoon groeit op tijdens de grote veranderingen in Nederland in vijftiger en zestigerjaren. Je beleeft zijn kinderjaren, puberteit en de overgang van het platteland naar de grote stad. Veel nostalgie en herkenning van het dagelijks leven, maar vooral de innerlijke strijd en de ontwikkeling van zijn karakter waren voor mij heel invoelbaar.

De eerste liefdes, dwars gedrag, dingen anders doen dan je eigenlijk wilt, verzet tegen gezag en twijfel aan je capaciteiten. Ook vriendschap, meer houden van je moeder dan je meestal durft toe te geven, strijd met en bewondering voor je vader, eindeloze vakanties aan zee, het grote verlangen en vooral de contrasten tussen zeer verschillende milieus met hun strakke leefregels.

"Elke week deden zich nu dergelijke botsingen voor tussen Abel en zijn vader. Dina koos steevast de kant van haar kind. Steeds opnieuw werd door hen beiden geconstateerd dat "hij" eenvoudigweg niet begreep wat zijn vrouw en kinderen van hem verwachten. Hij begreep zelfs niet dat hij om de dingen heen praatte wanneer hij werd bekritiseerd."

Jammer dat dit onvergetelijke boek eindig is.
Pier en oceaan (titel van schilderijenserie van Mondriaan) is een waardig opvolger van de Anton Wachtercyclus van Simon Vestdijk. Vrijwel alle literaire recensies zijn lovend, behalve Arjen Peters in De Volkskrant, die met citaten het boek zelfs een beetje belachelijk maakte. Uit zeer betrouwbare bron vernam ik dat hij en Oek de Jong bepaald geen vrienden zouden zijn. Tsja. Het is de mening van één, net zo als de mijne.

Tot slot een tip van Marrit: J.K. Rowling, Een goede raad "Verrassend!"

  

Archief Daan Leest

Lees hier alle vorige edities.

Adres

Parkstraat 38
1791 CB  Den Burg - Texel
Tel. (0222) 312 495
info@nautaboek.nl

Openingstijden

Ma t/m vr
9.00 -18.00 uur
Za 9.00 - 17.00 uur